Перейти к содержимому
GPTKG
ст. 4
Закон КР от 13 марта 2014 года № 41 "Об охоте и охотничьем хозяйстве" · гл. 1Статус: действует

Статья 4. Основные принципы правового регулирования в сфере охоты и охотничьего хозяйства

Правовое регулирование в сфере охоты и охотничьего хозяйства основывается на следующих основных принципах:

1) устойчивого пользования охотничьими ресурсами, осуществляемого таким образом и такими темпами, которые не приводят в долгосрочной перспективе к истощению биологического разнообразия, тем самым сохраняют его способность удовлетворять потребности нынешнего и будущих поколений и отвечать их чаяниям; реализуемого посредством установления объемов добычи охотничьих животных с учетом биологических, экологических и социально-экономических факторов;

2) открытости (прозрачности) для широкой общественности информации о состоянии и предоставлении в пользование охотничьих ресурсов;

3) платности специального пользования охотничьими ресурсами;

4) обеспечения сохранения и воспроизводства охотничьих животных за счет их использования, которое способствует получению средств, направляемых далее на сохранение охотничьих ресурсов, улучшение состояния их популяций и среды обитания, социально-экономическое развитие местных сообществ;

5) равноправности доступа любых заинтересованных лиц к охотничьим ресурсам в установленном порядке;

6) разделения хозяйствующих и контрольно-регулирующих функций государственных органов;

7) вовлечения всех заинтересованных сторон в управление охотничьими ресурсами и четкого определения прав, обязанностей и ответственности каждой стороны; участия граждан и их объединений, в установленном законодательством Кыргызской Республики порядке, в подготовке и реализации решений, касающихся охотничьих ресурсов и среды их обитания; управления охотничьими ресурсами;

8) тесной взаимосвязи ответственных органов и организаций с научными учреждениями;

9) подотчетности уполномоченному государственному органу в сфере охоты и охотничьего хозяйства всех охотпользователей (независимо от формы собственности и организационно-правовой формы) по вопросам своей деятельности в сфере охоты и охотничьего хозяйства;

10) использования охотничьих животных с применением орудий охоты и способов охоты, соответствующих требованиям гуманности и предотвращения жестокого обращения с животными;

11) сохранения и развития национальных охотничьих традиций;

12) признания охотничьего хозяйства важной отраслью страны и требования единого регулирования предпринимательской деятельности в сфере охоты и охотничьего хозяйства со стороны государства.

Кыргызча
Аңчылык жана мергенчилик чарбасы чөйрөсүндөгү укуктук жөнгө салуунун негизги принциптери Аңчылык жана мергенчилик чарбасы чөйрөсүндөгү укуктук жөнгө салуу төмөнкүдөй негизги принциптерге негизденет: 1) узак мөөнөттүү келечекте биологиялык ар түрдүүлүктүн жабыркоосуна алып келбегендей, ошону менен бирге азыркы жана кийинки муундардын керектөөлөрүн канааттандыруу мүмкүнчүлүктөрүн сактап калгандай жана алардын үмүттөрүн актагандай кылып, ушундай темп, ушундай жол менен жүзөгө ашырууга; биологиялык, экологиялык жана социалдык-экономикалык факторлорду эске алуу менен, аңчылык жаныбарларын олжолоонун көлөмүн белгилөө аркылуу аңчылык ресурстарын туруктуу пайдаланууну жүзөгө ашырууга; 2) аңчылык ресурстарынын абалы жана аларды пайдаланууга берүү жөнүндө маалыматтардын кеңири коомчулук үчүн ачыктыгына (айкындуулугуна); 3) аңчылык ресурстарын атайын пайдаланууга акы төлөнүшүнө; 4) аларды пайдалануунун эсебинен аңчылык ресурстарын андан ары сактоого, алардын популяцияларынын жана жашоо чөйрөлөрүнүн абалын жакшыртууга, жергиликтүү коомдоштуктарды социалдык-экономикалык жактан өнүктүрүүгө багытталуучу каражаттарды алууга өбөлгө болуучу аңчылык жаныбарларын сактоону жана көбөйтүүнү камсыз кылууга; 5) кандай болбосун кызыкдар адамдардын белгиленген тартипте аңчылык ресурстарына карата жеткиликтүүлүгүнүн тең укуктуулугуна; 6) мамлекеттик органдардын чарба жүргүзүүчү жана контролдоо-жөнгө салуучу иш-милдеттеринин бөлүштүрүлүшүнө; 7) бардык кызыкдар тараптарды аңчылык ресурстарын башкарууга тартууга жана ар бир тараптын укуктарын, милдеттерин жана жоопкерчилигин так аныктоого; аңчылык ресурстарына жана алардын жашоо чөйрөсүнө тиешеси бар чечимдерди даярдоодо жана ишке ашырууда жарандардын жана алардын бирикмелеринин Кыргыз Республикасынын мыйзамдарында белгиленген тартипте катышуусуна; аңчылык ресурстарын башкарууга; 8) жооптуу органдардын жана уюмдардын илимий мекемелер менен өз ара тыгыз байланышта болушуна; 9) бардык аңчылыкты пайдалануучулардын (менчигинин формасына жана уюштуруучулук-укуктук формасына карабастан) аңчылык жана мергенчилик чарбасы чөйрөсүндөгү өз иштеринин маселелери боюнча аңчылык жана мергенчилик чарбасы чөйрөсүндөгү ыйгарым укуктуу мамлекеттик органга отчеттуулугуна; 10) гумандуулук жана жаныбарларга ырайымсыз мамиле жасоону болтурбоо талаптарына ылайык келген аңчылык куралдарын жана аңчылык ыкмаларын колдонуу менен аңчылык жаныбарларын пайдаланууга; 11) улуттук мергенчилик салттарын сактоого жана өнүктүрүүгө; 12) мамлекет тарабынан мергенчилик чарбасын өлкөнүн маанилүү тармагы жана аңчылык жана мергенчилик чарбасы чөйрөсүндөгү ишкердик ишти бирдиктүү жөнгө салуунун талаптары катары таанууга. 2-глава. Кыргыз Республикасынын Өкмөтүнүн, аңчылык жана мергенчилик чарбасы чөйрөсүндөгү ыйгарым укуктуу мамлекеттик органдын жана жергиликтүү өз алдынча башкаруу органдарынын ушул Мыйзам менен жөнгө салынуучу мамилелер чөйрөсүндөгү ыйгарым укуктары